top of page

VUCA

Updated: Jul 19, 2023

Το ασταθές, αβέβαιο, περίπλοκο και ασαφές περιβάλλον χαρακτηρίζεται από τον σταθερά αυξανόμενο ρυθμό δημιουργίας γνώσης και αλλαγής.


«Πριν από σαράντα χρόνια ο Αλβιν Τόφλερ έγινε διάσημος επειδή είπε ότι ο αναλφάβητος του μέλλοντος δεν θα είναι αυτός που δεν θα μπορεί να διαβάσει, αλλά εκείνος που δεν θα έχει μάθει το πώς να μπορεί να μαθαίνει». Τη σημαντική αυτή πρόβλεψη την χρησιμοποιεί ως εισαγωγή σε πρόσφατο άρθρο του ο καθηγητής Μάνατζμεντ, Ανθρωπίνων Πόρων και Οργανωσιακής Ανάπτυξης στο Πανεπιστήμιο INSEAD, Ζαν – Φρανσουά Μαντσόνι, με θέμα τις «κακές συνήθειες» που εξακολουθούν να συντηρούν οι σημερινοί ηγέτες και «το πώς μπορούν να απαλλαγούν από αυτές». Στόχος του, να επισημάνει τις νέες πρακτικές μάνατζμεντ με τις οποίες θα ξεπεράσουν τις δυσκολίες και τα εμπόδια που αντιστέκονται στην αλλαγή και συντηρούν τις «κακές συνήθειες».

Κυρίως όμως, για να υπενθυμίσει «το επείγον» της προσαρμογής τους στον νέο κόσμο των VUCA στον οποίο όλοι βρισκόμαστε.


Περιβάλλον και συνθήκες

Πρόκειται για το ακρωνύμιο των λέξεων Volatile (ασταθής), Uncertain (αβέβαιος), Complex (περίπλοκος), Ambiguous (ασαφής), που χαρακτηρίζουν το περιβάλλον και τις γενικές συνθήκες που επικρατούν στον σημερινό κόσμο και, αφενός δημιουργούν νέες προκλήσεις, αφετέρου απαιτούν νέους τρόπους αντιμετώπισης και διαχείρισης.

Ο όρος που έρχεται «γάντι» για τον σημερινό κόσμο μας δεν είναι καινούργιος. Προέρχεται από το στρατιωτικό περιβάλλον και άρχισε να χρησιμοποιείται στη δεκαετία του 1990, προκειμένου να υποδείξει τη στρατηγική σημασία ενός εκάστου των τεσσάρων χαρακτηριστικών του όρου, τόσο ως προς την ηγεσία, όσο και ως προς τη συμπεριφορά ομάδας ατόμων και οργανισμών.


«Αυτό το ασταθές, αβέβαιο, περίπλοκο και ασαφές περιβάλλον χαρακτηρίζεται από τον σταθερά αυξανόμενο ρυθμό δημιουργίας γνώσης και αλλαγής, από τη σταθερή αύξηση των απαιτήσεων εκ μέρους των επενδυτών, εργαζομένων, δημόσιων και κανονιστικών δεδομένων. Ολα αυτά θέτουν νέες προκλήσεις στους ηγέτες και απαιτούν νέου τύπου ανταπόκριση. Είναι ένας κόσμος δηλαδή, στον οποίο «το κάθε τι με το οποίο έφτασε ο ηγέτης ώς εδώ, όχι μόνο δεν θα τον πάει μακρύτερα, αλλά ίσως και να μην μπορέσει να κρατηθεί εδώ που βρίσκεται», αναφέρει ο καθηγητής Μαντσόνι και γίνεται ακόμη πιο συγκεκριμένος.

«Είναι απολύτως αναγκαίο, ακόμη και για τους senior ηγέτες, να συνεχίσουν να αναπτύσσουν νέες δεξιότητες και έχω καλά νέα και γι’ αυτούς. Πολυετής έρευνα έχει δείξει ότι και οι senior ηγέτες μπορούν, όντως, να αποκτήσουν νέες δεξιότητες, οι οποίες δεν παρεμβαίνουν καθόλου στην προσωπικότητά τους».


Υπάρχουν όμως και τα «κακά νέα», τα οποία ο ευφυής καθηγητής τα σερβίρει ως «δεύτερο πιάτο».

Παρά το γεγονός ότι σήμερα τα στελέχη είναι «εξοπλισμένα» καλύτερα από ποτέ για να έχουν πρόσβαση στη γνώση, ωστόσο στη συνέχεια θα πρέπει να μπορούν τη γνώση αυτή να την εντάσσουν και να την ενσωματώνουν στη συμπεριφορά τους, όταν εργάζονται.

Από την τελευταία 25ετή εμπειρία του στην έρευνα, στη συμβουλευτική, στη διδασκαλία, στα συνέδρια, ακόμη και ως διευθυντής του προγράμματος του Insead για την Αριστεία στην Ηγεσία, ο καθηγητής Μαντσόνι κατέληξε στα εξής τέσσερα εμπόδια που αντιστέκονται στην αλλαγή.


Ως πρώτο εμπόδιο αναφέρει το «χάσμα» που επικρατεί ανάμεσα σε αυτά που γνωρίζουν τα στελέχη και σε αυτά που εφαρμόζουν.

Το δεύτερο εμπόδιο είναι η ανεπάρκεια της επένδυσης που κάνουν. Τρίτο εμπόδιο, αναφέρεται η ανεπαρκής επιμονή των στελεχών λόγω των δυσκολιών που αντιμετωπίζουν όταν θέτουν σε εφαρμογή νέες συμπεριφορές και η εκ μέρους τους έλλειψη σε αντίστοιχες αντοχές. Τα στελέχη δηλαδή εμφανίζονται «αγύμναστα» και υποχωρούν.

Τέλος, το τέταρτο και πολύ σημαντικό εμπόδιο είναι η ανεπαρκής υποστήριξη εκ μέρους των «οικοσυστημάτων» τους. «Οταν τα στελέχη καταφέρουν να συνειδητοποιήσουν τις ελλείψεις τους και επενδύσουν χρόνο και ενέργεια για να αναπτύξουν νέες πρακτικές και συμπεριφορές, συχνά αναχαιτίζονται από το ίδιο το περιβάλλον τους».

13 views

Recent Posts

See All

Bình luận


bottom of page